دونالد ترامپ پس از پیروزی در انتخابات ۲۰۲۴ و آغاز دوره دوم در ژانویه ۲۰۲۵، سیاست ژئوپلیتیکی چالش برانگیزی را دنبال میکند. او در سیاست خارجی، ادعاهای ارضی و طرحهای گسترش نفوذ آمریکا را آشکارا مطرح میکند. ترامپ این سیاستها را با توجیهات امنیتی، اقتصادی و راهبردی پیش میبرد. گزارش حاضر بر گرینلندِ تحت حاکمیت دانمارک، کوبا و مکزیک تمرکز دارد؛ حوزهای که از قطب شمال تا مرزهای جنوبی آمریکا امتداد مییابد. او به پیشنهاد خرید یا الحاق بسنده نمیکند و تهدید نظامی، تحریم و توسعه پایگاهها را نیز ابزار فشار میداند.
ترامپ در سال ۲۰۱۹ پیشنهاد خرید گرینلند را مطرح کرد و واکنشهای تند جهانی را برانگیخت. او در دوره دوم، این ایده را با لحن تهدیدآمیزتری پی گرفت. در قبال کوبا، تمرکز خود را بر پایگاه گوآنتانامو گذاشت و از آن برای بازداشت مهاجران استفاده کرد. او این اقدام را بخشی از راهبرد ضدتروریسم و کنترل مهاجرت خواند. درباره مکزیک، بر مرز جنوبی و مقابله با کارتلها تأکید کرد و حتی از «تهاجم» سخن گفت. این گزارش اظهارنظرها، توییتها، اقدامات نزدیکان ترامپ و مواضع دولتها را بررسی میکند و پیامدهای ژئوپلیتیکی، حقوقی و دیپلماتیک را تا ژانویه ۲۰۲۶ میسنجد.
این ادعاها را میتوان در چارچوب “آمریکای اول” ترامپ دید، جایی که او اولویت را به منافع آمریکا میدهد، حتی اگر به قیمت نقض هنجارهای بینالمللی باشد. اما آیا این رویکرد واقعبینانه است یا صرفاً ابزاری برای بسیج پایگاه رأیدهندگان؟ در ادامه، به تفصیل بررسی میکنیم.
بخش اول، گرینلند؛ از پیشنهاد خرید تا تهدید الحاق
گرینلند بزرگترین جزیره جهان است. مساحتی بیش از دو میلیون کیلومتر مربع دارد. بیشتر سطح آن را یخ پوشانده است. جمعیتی حدود ۵۶ هزار نفر در آن زندگی میکنند. این جزیره از سال ۱۹۵۱ زیر حاکمیت دانمارک قرار دارد، اما خودمختاری داخلی دارد. دونالد ترامپ در اوت ۲۰۱۹ و در دوره اول ریاستجمهوریاش، پیشنهاد خرید گرینلند را علنی کرد. او این طرح را «یک معامله بزرگ املاک» نامید. ترامپ استدلال کرد که گرینلند برای امنیت ملی آمریکا اهمیت حیاتی دارد. او به موقعیت راهبردی این جزیره در قطب شمال اشاره کرد؛ جایی که روسیه و چین حضور خود را گسترش میدهند.ترامپ در گفتوگو با والاستریت ژورنال اعلام کرد دانمارک سالانه حدود ۷۰۰ میلیون دلار برای اداره گرینلند هزینه میکند. او این رقم را «بار مالی» دانست. ترامپ گفت آمریکا میتواند گرینلند را بخرد و همه طرفها از این معامله سود ببرند.
این پیشنهاد پیشینه تاریخی دارد. ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۴۶ و پس از پایان جنگ جهانی دوم، بهطور رسمی پیشنهاد خرید گرینلند را به دانمارک ارائه داد، اما کپنهاگ آن را رد کرد. ترامپ این ایده را دوباره زنده کرد و آن را وارد گفتمان سیاسی روز کرد. او در دسامبر ۲۰۲۵، پس از انتصاب یک نماینده ویژه برای گرینلند، بار دیگر بر این موضع تأکید گذاشت. ترامپ اعلام کرد آمریکا برای امنیت ملی به گرینلند نیاز دارد و افزود اروپاییها نیز برای حفظ امنیت خود به حضور آمریکا در این جزیره متکی هستند.
اظهارنظرها و توییتهای ترامپ
دونالد ترامپ اغلب از پلتفرم X برای بیان مواضع سیاسی خود استفاده میکند، هرچند در جستوجوهای اخیر توییت مستقیمی از حساب او درباره گرینلند دیده نمیشود. با این حال، در ژانویه ۲۰۲۶ صراحتاً اعلام کرد که در صورت لزوم گرینلند را «خواهد گرفت» و آن را یک ضرورت مطلق برای امنیت ملی آمریکا دانست؛ موضعی که بهروشنی رویکرد تهدیدمحور او در مسائل مرزی و ژئوپلیتیکی را نشان میدهد.مواضع ترامپ در این باره :
اوت ۲۰۱۹ – مصاحبه با والاستریت ژورنال
ترامپ برای نخستین بار ایده خرید گرینلند را علنی کرد. او این اقدام را «یک معامله بزرگ املاک» خواند و گفت گرینلند برای امنیت ملی آمریکا اهمیت راهبردی دارد. او تأکید کرد دانمارک سالانه حدود ۷۰۰ میلیون دلار برای این جزیره هزینه میکند و آمریکا میتواند آن را بخرد.
اوت ۲۰۱۹ – گفتوگو با خبرنگاران در کاخ سفید
ترامپ تأکید کرد موضوع گرینلند «از نظر راهبردی جالب» است و گفت این بحث بیشتر به قدرت نظامی، امنیت قطب شمال و رقابت با روسیه و چین مربوط میشود، نه یک شوخی یا ایده حاشیهای.
اوت ۲۰۱۹ – نشست خبری مشترک (پس از لغو سفر به دانمارک)
پس از مخالفت صریح دولت دانمارک، ترامپ سفر رسمی خود به کپنهاگ را لغو کرد و اعلام کرد که واکنش دانمارک را «غیردوستانه» میداند. او دوباره بر اهمیت امنیتی گرینلند برای آمریکا تأکید کرد.
ژانویه ۲۰۲۶ – اظهارنظر علنی در مصاحبه خبری (رسانههای آمریکایی)
ترامپ با لحنی تندتر گفت: «اگر لازم باشد، ما به گرینلند نیاز داریم. این یک ضرورت مطلق برای امنیت ملی است.» این سخن، نسبت به مواضع ۲۰۱۹، صریحتر و تهدیدآمیزتر بود.
اقدامات افراد نزدیک به ترامپ
چهرههای نزدیک به دونالد ترامپ نقش فعالی در تقویت ادعاهای او درباره گرینلند ایفا کردند. استفن میلر، مشاور ارشد ترامپ، در ژانویه ۲۰۲۶ و در مصاحبه با نیویورک تایمز اعلام کرد آمریکا حق دارد گرینلند را در اختیار بگیرد، زیرا این جزیره را بخشی از امنیت غرب دانست و توان مدیریتی دانمارک را زیر سؤال برد. مارکو روبیو نیز در یک کنفرانس مطبوعاتی تأکید کرد که گرینلند برای مهار روسیه اهمیت حیاتی دارد و آن را یک ضرورت راهبردی خواند. در همین چارچوب، جارد کوشنر، داماد ترامپ، هرچند مستقیماً درباره گرینلند اظهارنظر نکرد، اما با طرح ایده معاملات بزرگ املاک در گذشته، به شکل غیرمستقیم فضای فکری این رویکرد توسعهطلبانه را تقویت کرد.
موضع دانمارک و گرینلند
دانمارک و دولت محلی گرینلند با قاطعیت در برابر ادعاهای ترامپ ایستادند. مته فردریکسن، نخستوزیر دانمارک، در ژانویه ۲۰۲۶ هشدار داد که هرگونه اقدام نظامی آمریکا علیه گرینلند میتواند به پایان ناتو منجر شود. او این رویکرد را فشاری غیرقابل قبول خواند و صراحتاً اعلام کرد که گرینلند فروشی نیست. فردریکسن از ترامپ خواست تهدیدها را متوقف کند و بر احترام به حاکمیت ملی تأکید گذاشت. همزمان، جنس-فردریک نیلسن، نخستوزیر گرینلند، نیز اعلام کرد که ترامپ باید ایدههای الحاق را کنار بگذارد و حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند را به رسمیت بشناسد.
از منظر تحلیلی، ادعای ترامپ درباره گرینلند بیش از آنکه اقتصادی باشد، ماهیتی راهبردی دارد. او به اهمیت قطب شمال، باز شدن مسیرهای جدید دریایی و دسترسی به منابع معدنی، از جمله اورانیوم، چشم دوخته است. با این حال، چنین رویکردی خطر انزوای آمریکا را افزایش میدهد، زیرا با اصول بنیادین حقوق بینالملل و منشور سازمان ملل تعارض دارد. اگر ترامپ این مسیر را ادامه دهد، احتمال دارد واکنشهای زنجیرهای در پی داشته باشد؛ از تضعیف انسجام ناتو گرفته تا تشدید تنشهای سیاسی میان آمریکا و اروپا.
بخش دوم، کوبا؛ تمرکز بر گوآنتانامو و سیاستهای سختگیرانه
کوبا همواره جایگاهی ویژه در سیاست خارجی دونالد ترامپ داشته است. ترامپ پس از ورود به کاخ سفید، روند عادیسازی روابط دوره باراک اوباما را متوقف کرد و تحریمها را بهطور فعال تشدید کرد. او اگرچه ادعای ارضی مستقیم درباره کوبا مطرح نکرد، اما از پایگاه دریایی گوآنتانامو بهعنوان ابزار فشار سیاسی و امنیتی استفاده کرد. ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵ دستور داد ظرفیت گوآنتانامو برای بازداشت تا ۳۰ هزار مهاجر افزایش یابد و این اقدام را با مفاهیمی چون امنیت ملی و مقابله با جرایم سازمانیافته توجیه کرد؛ اقدامی که نوعی اعمال حاکمیت غیرمستقیم بر خاک کوبا تلقی میشود.
اظهارنظرها و توییتهای ترامپ
ترامپ در مواضع رسانهای و پستهای خود در X، کوبا را بهطور مداوم در چارچوب «نفوذ کمونیستی» و بیثباتی منطقهای توصیف میکند. او در نوامبر ۲۰۲۵، هنگام اشاره به تحولات آمریکای لاتین، کوبا را در کنار نیکاراگوئه و ونزوئلا کشوری تحت نفوذ «نارکوتروریستها» دانست و این وضعیت را تهدیدی برای امنیت منطقه خواند. ترامپ در ژانویه ۲۰۲۶ و پس از بازداشت نیکلاس مادورو، فروپاشی اقتصاد کوبا را پیشبینی کرد و گفت «کوبا بعدی است». او هرچند از الحاق کوبا سخن نگفت، اما استفاده گسترده از گوآنتانامو را «حق آمریکا» دانست و آن را بخشی از راهبرد فشار حداکثری خود معرفی کرد.
موضع کوبا
دولت کوبا با قاطعیت با هرگونه استفاده از خلیج گوانتانامو برای بازداشت مهاجران مخالفت میکند. این کشور در ژانویه ۲۰۲۵ رسماً اعلام کرد که ایالات متحده با چنین اقدامی حقوق بشر را نقض میکند و اشغال غیرقانونی بخشی از خاک کوبا را ادامه میدهد. وزارت خارجه کوبا این اقدام را «وحشیانه» خواند و با بسیج نهادهای مدنی و سیاسی، موجی از اعتراضات داخلی و بینالمللی را سازماندهی کرد. هاوانا بار دیگر تأکید کرد که گوانتانامو «زمین اشغالشده» است و آمریکا باید آن را بدون قید و شرط به کوبا بازگرداند.
کوبا این موضع را نه صرفاً بهعنوان اختلافی ارضی، بلکه بهعنوان پاسخی فعال به سیاستهای مهاجرتی آمریکا پیش میبرد. هرچند واشنگتن از گوانتانامو بیشتر بهعنوان ابزار سیاست داخلی استفاده میکند، اما این رویکرد میتواند روابط آمریکا با آمریکای لاتین را تیرهتر سازد و کوبا را به تعمیق همکاری با متحدانی مانند روسیه سوق دهد. در این میان، سابقه نقض حقوق بشر و گزارشهای شکنجه در گوانتانامو، به محور اصلی فشار سیاسی و اخلاقی کوبا علیه ایالات متحده تبدیل شده است
بخش سوم، مکزیک؛ مرز، کارتلها و تهدید تهاجم
مکزیک، همسایه جنوبی ایالات متحده، همواره در مرکز گفتمان سیاسی دونالد ترامپ قرار داشته است. ترامپ در کمپین ۲۰۱۶ با وعده ساخت دیوار مرزی وارد میدان شد و تأکید کرد که مکزیک هزینه آن را پرداخت خواهد کرد. او مرز جنوبی را کانون بحران مهاجرت معرفی کرد و امنیت داخلی آمریکا را به کنترل این مرز گره زد. در دوره دوم، ترامپ دامنه این رویکرد را گسترش داد و مستقیماً کارتلهای مواد مخدر را هدف گرفت. او در ژانویه ۲۰۲۵ وضعیت اضطراری مرزی اعلام کرد و با لحنی تهاجمی گفت: «این یک تهاجم است؛ کارتلها کنترل سرزمینهای جنوب مرز را در دست دارند.» ترامپ مهاجرت غیرقانونی و قاچاق مواد مخدر را بهعنوان تهدیدی امنیتی و شبهنظامی بازتعریف کرد.
ترامپ اکنون فراتر از دیوار و گشت مرزی حرکت میکند. او از امکان اقدام نظامی محدود در خاک مکزیک سخن میگوید و کارتلها را «سازمانهای تروریستی» مینامد. با این موضع، دولت او فشار سیاسی و امنیتی بیسابقهای بر مکزیک وارد میکند و مرز جنوبی را از یک مسئله مهاجرتی به صحنه تقابل امنیتی تبدیل میسازد.
اظهارنظرها و پستهای ترامپ
دونالد ترامپ در شبکه X بهطور مستمر مسئله مکزیک و مرز جنوبی را برجسته کرده و آن را به هسته پیام سیاسی خود تبدیل کرده است. او از این پلتفرم نهتنها برای اطلاعرسانی، بلکه برای ساختن روایت بحران و بسیج هواداران استفاده میکند.در نوامبر ۲۰۲۴، ترامپ در پستی که از ایالت نیومکزیکو منتشر کرد، با تمرکز مستقیم بر مرز نوشت: «ما کامالا را اخراج میکنیم و آمریکا را نجات میدهیم.» او در این پیام، مهاجرت و امنیت مرزی را به رقابت انتخاباتی با کامالا هریس گره زد و مرز را به نماد «نجات کشور» بدل کرد. چند هفته پیشتر، در اکتبر ۲۰۲۴ نیز در پیامی بار دیگر بر «بحران مرز» تأکید گذاشت؛ تأکیدی که نشان میدهد حتی در ایالتهای غیرمرزی هم تلاش میکند مسئله مکزیک را به دغدغهای ملی تبدیل کند.
ترامپ پیشتر، در سال ۲۰۲۳، با اظهاراتی بیسابقه پا را فراتر گذاشت و بهطور علنی از امکان شلیک موشک به خاک مکزیک برای مقابله با کارتلهای مواد مخدر سخن گفت. این اظهارنظر، که بازتاب گستردهای در رسانههای آمریکایی داشت، نشان داد او آماده است گفتمان امنیتی را از سطح مرز به اقدام نظامی فرامرزی ارتقا دهد؛ حتی اگر چنین سخنانی با اصول حقوق بینالملل و حاکمیت ملی مکزیک در تضاد باشد.
اقدامات و مواضع اطرافیان ترامپ
چهرههای نزدیک به ترامپ نیز این خط فکری را تقویت کردهاند. استیون میلر و دیگر مشاوران ارشد او، بارها از بهکارگیری واژه «تهاجم» برای توصیف مهاجرت دفاع کرده و استدلال کردهاند که دولت فدرال باید با اختیارات فوقالعاده با مرز برخورد کند. این حلقه نزدیک، مهاجرت را نه یک مسئله انسانی یا اقتصادی، بلکه تهدیدی امنیتی و شبهنظامی معرفی میکند. در عمل نیز ترامپ این گفتمان را به اقدام تبدیل کرده است. او نیروهای نظامی را به مرز جنوبی اعزام کرده و با این کار، مرز آمریکا و مکزیک را از یک چالش اداری و پلیسی به صحنه حضور ارتش ارتقا داده است؛ اقدامی که پیام سیاسی روشنی دارد و همزمان پیامدهای منطقهای گستردهای بهدنبال میآورد.
ترامپ با توییتها و اظهارنظرهای حسابشده، مرز مکزیک را به ابزار فشار سیاسی داخلی و خارجی بدل کرده است. این راهبرد، پایگاه رأی او را بسیج میکند و دستش را برای اقدامات سختگیرانه باز میگذارد، اما در مقابل، خطر تشدید تنش با مکزیک، عادیسازی زبان جنگی در سیاست داخلی آمریکا و تضعیف همکاریهای امنیتی منطقهای را بهطور جدی افزایش میدهد.
موضع مکزیک
کلودیا شینباوم، رئیسجمهور مکزیک، در ژانویه ۲۰۲۶ با لحنی حسابشده اما قاطع به تهدیدهای ترامپ واکنش نشان داد و اعلام کرد: «این تهدیدها را جدی نمیدانیم، اما هیچگونه تهاجمی را نیز نمیپذیریم.» شینباوم تلاش کرد تنش را مدیریت کند؛ او از یکسو احتمال درگیری مستقیم را کماهمیت جلوه داد و از سوی دیگر، خط قرمز حاکمیت ملی مکزیک را بهروشنی ترسیم کرد.
دولت مکزیک همزمان با رد تهدیدهای نظامی، سیاست تعرفهای و فشار اقتصادی واشنگتن را نیز نپذیرفت. شینباوم تأکید کرد که مکزیک بهجای تقابل، همکاری دوجانبه در حوزههایی مانند مبارزه با قاچاق مواد مخدر، کنترل مهاجرت و توسعه اقتصادی مرزی را پیشنهاد میدهد. این موضع نشان میدهد مکزیک میکوشد از تبدیل بحران لفظی به بحران عملی جلوگیری کند و هزینههای اقتصادی و امنیتی را کاهش دهد.
بخش عمده ادعاهای ترامپ علیه مکزیک ماهیتی اقتصادی ـ امنیتی دارد؛ موضوعاتی مانند فنتانیل، مهاجرت و کسری تجاری در مرکز این گفتمان قرار دارند. با این حال، تداوم چنین ادعاهایی میتواند به جنگ تجاری منجر شود. مکزیک یکی از بزرگترین شرکای تجاری ایالات متحده است و هرگونه تشدید تنش، توافق USMCA را بهطور جدی تهدید میکند؛ توافقی که ستون فقرات تجارت آمریکای شمالی به شمار میرود. در این چارچوب، تهدید نظامی یا اقتصادی نهتنها مکزیک، بلکه منافع بلندمدت اقتصاد آمریکا را نیز با ریسک بالا مواجه میکند.
نتیجه گیری
مرور ادعاهای دونالد ترامپ از گرینلند تا کوبا و مکزیک نشان میدهد این مواضع صرفاً واکنشهای مقطعی یا شعارهای انتخاباتی نیستند. این رویکردها ترکیبی از نگاه استراتژیک، فشار ژئوپلیتیکی و مصرف سیاسی داخلی را منعکس میکنند.
در پرونده گرینلند، تمرکز بر منابع، موقعیت ژئواستراتژیک و رقابت با چین و روسیه، نشاندهنده نگاه ژئوپلیتیکی بلندمدت ترامپ است. این رویکرد میتواند جایگاه آمریکا در قطب شمال را تقویت کند، اما خطر بیاعتمادی متحدان اروپایی و تنش فراآتلانتیک را افزایش میدهد.در مورد کوبا، گفتمان ترامپ بیشتر ماهیتی ایدئولوژیک و نمادین دارد. تمرکز بر گوآنتانامو، حقوق بشر و مهاجرت، بیشتر ابزاری برای فشار سیاسی و پیامدهی داخلی است تا تغییر عملی در حاکمیت ارضی. با این حال، تداوم این مسیر میتواند کوبا را به بازیگران رقیب آمریکا نزدیکتر کند و شکافهای ژئوپلیتیکی در آمریکای لاتین را تعمیق بخشد.
در پرونده مکزیک، خطرات ملموستر و فوریتر هستند. مرز مشترک، زنجیرههای تأمین بههمپیوسته و توافقهای تجاری، هرگونه تشدید تنش را پرهزینه میکند. تهدید به اقدام نظامی یا جنگ تجاری، اگرچه ممکن است در کوتاهمدت برای بسیج رأیدهندگان مؤثر باشد، اما در بلندمدت میتواند همکاریهای امنیتی، اقتصادی و مهاجرتی را تضعیف کند و ثبات آمریکای شمالی را به خطر اندازد.
در مجموع، این سه پرونده نشان میدهند که رویکرد ترامپ دوگانه است: از یکسو وعده افزایش قدرت و امنیت آمریکا را میدهد و از سوی دیگر، خطر انزوا، تضعیف اتحادها و تشدید تنشهای جهانی را در خود دارد. کشورهای هدف—چه متحدانی مانند دانمارک و مکزیک، و چه رقبایی مانند کوبا—بهطور متحدانه این ادعاها را رد کردهاند. همین مقاومت جمعی میتواند به تغییرات ژئوپلیتیکی مهم منجر شود؛ تغییراتی که هنوز جهت نهایی آنها روشن نیست.
تحلیل نهایی
با تحولاتی که طی یک هفته گذشته در ونزوئلا رخ داد، تهدیدهای لفظی پیشین دیگر صرفاً در سطح شعار سیاسی باقی نماندهاند و در بسیاری از کشورها بهعنوان نشانهای از امکان اقدام عملی تلقی میشوند. پرونده ونزوئلا و شوکی که پس از تحولات مربوط به مادورو به فضای بینالمللی وارد شد، این برداشت را تقویت کرده است که سناریوهای غیرمنتظره میتوانند در بازهای کوتاه محقق شوند. در چنین فضایی، کشورهایی که پیشتر هدف اظهارات تند واشنگتن قرار داشتند، اکنون این سخنان را با حساسیت بیشتری دنبال میکنند. تصور تکرار الگویی مشابه یا همسنگ با آنچه در ونزوئلا رخ داد، محاسبات امنیتی و دیپلماتیک این کشورها را تغییر داده و سطح آمادهباش سیاسی را افزایش داده است. از این منظر، اظهارات تهدیدآمیز دیگر صرفاً ابزار فشار روانی تلقی نمیشوند، بلکه بهعنوان بخشی از یک راهبرد بالقوه ارزیابی میشوند که میتواند پیامدهای واقعی، پرهزینه و حتی بیثباتکننده به همراه داشته باشد.
منابع
- https://www.bbc.com/news/articles/ckgmd132ge4o
- https://www.politico.com/news/2026/01/06/trump-says-his-greenland-fixation-is-about-national-security-europeans-are-skeptical-00712149
- https://www.theatlantic.com/national-security/2026/01/greenland-trump-venezuela-nato/685511/
- https://www.nytimes.com/2026/01/05/us/politics/stephen-miller-greenland-venezuela.html
- https://www.csis.org/analysis/seizing-greenland-worse-bad-deal
- https://www.war.gov/News/Releases/Release/Article/4054676/department-of-defense-announces-arrival-of-high-threat-illegal-aliens-at-guanta/
- https://www.whitehouse.gov/presidential-actions/2025/01/expanding-migrant-operations-center-at-naval-station-guantanamo-bay-to-full-capacity/
- https://www.nytimes.com/2025/10/23/us/politics/dhs-ice-guantanamo.html
- https://www.pbs.org/newshour/politics/lawyers-sue-to-stop-trump-administration-from-sending-10-migrants-to-guantanamo-bay
- https://www.as-coa.org/articles/tracking-trump-and-latin-america-migration-cuba-haiti-venezuela-applications-paused
- https://www.npr.org/2025/01/30/nx-s1-5280268/trump-is-facing-criticism-for-plans-to-hold-up-to-30-000-migrants-at-guantanamo-bay
- https://www.congress.gov/crs_external_products/LSB/HTML/LSB11265.html
- https://www.uow.edu.au/media/2025/trumps-war-on-migrants-could-make-an-enemy-of-the-country-he-needs-most-mexico.php
- https://torontosun.com/news/world/trumps-comments-spur-anxieties-about-his-plans-for-greenland-and-cuba
- https://www.npr.org/2026/01/06/nx-s1-5668080/danish-prime-minister-us-takeover-greenland-end-of-nato
- https://www.theguardian.com/world/2026/jan/05/trump-must-give-up-fantasies-about-annexation-says-greenland-pm
- https://abcnews.go.com/International/denmarks-pm-urges-trump-stop-threats-annexing-greenland/story?id=128896995
