افشای اسناد اپستین؛ لیست دموکرات‌ها و عکس‌های کلینتون

انتشار مجموعه تازه‌ای از اسناد وزارت دادگستری آمریکا (DOJ) درباره جفری اپستین، دوباره شبکه روابط سیاسی–مالی اطراف او را به صدر خبرها آورد.

در واکنش به همین موج، پرزیدنت دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی‌اش نوشت: برخلاف بسیاری از افرادی که دوست دارند “حرف‌های بی‌ربط” بزنند، من هرگز به جزیره آلوده اپستین نرفتم، اما تقریباً همه این دموکرات‌های فاسد و حامیان مالی‌شان رفتند.

آنچه در ادامه می‌آید، گزارشِی از «پررنگ‌ترین» نام‌های دموکرات یا نزدیک به دموکرات‌هاست که در پوشش رسانه‌های معتبر، صراحتاً به‌عنوان موارد برجسته‌شده از دل انتشارهای DOJ مطرح شده‌اند.

بیل کلینتون: «پروازها» و «عکس‌هایی با چهره‌های سانسورشده»

بیل کلینتون به‌عنوان برجسته‌ترین سیاستمدار دموکراتی که نامش در این بسته‌ها تکرار می‌شود، در دو دسته سند دیده می‌شود: ردپای سفر و ردپای تصویری.

در بخش سفرها، گزارش‌ها از اسنادی می‌گویند که نشان می‌دهد کلینتون پس از پایان ریاست‌جمهوری‌اش، در اوایل دهه ۲۰۰۰ چند بار با هواپیمای اپستین پرواز کرده و در همان دوره در محافل اجتماعی با او رفت‌وآمد داشته است. این توصیف، از دل اسناد سفر بیرون کشیده شده و در عین حال، رسانه‌ها روی این نکته مکث کرده‌اند که «چند بار» بودنِ پروازها در متن اسناد آمده، اما جزئیات کامل همه مسیرها یا فهرست همراهان در نسخه‌های عمومی‌شده همیشه یک‌دست و بدون سانسور نیست.

در بخش تصویری، همان مجموعه‌ها به عکس‌هایی اشاره می‌کنند که DOJ منتشر کرده است: کلینتون در برخی تصاویر در حال شنا کردن یا در قاب‌هایی دیده می‌شود که کنار زنانی ایستاده که چهره‌شان سانسور شده است. همین «سانسور چهره‌ها» یکی از نقاطی است که باعث شده خوانش عمومی از عکس‌ها محدود بماند: تصویر وجود دارد، اما هویت افراد دیگرِ داخل قاب برای افکار عمومی روشن نیست.

بیل کلینتون، طبق روایت‌های منتشرشده، هرگونه ارتکاب جرم را رد کرده و گفته از گذشتهِ ارتباطش با اپستین پشیمان است. این خط دفاعی، در گزارش‌های رسانه‌ای کنار یک گزاره تکرارشونده می‌نشیند: «آمدن اسم در اسناد، به‌خودیِ خود معادل اثبات جرم نیست»، اما تصاویر کلینتون با دخترانی با هویت‌های ناشناس در استخر، سونا و … و همچنین وجود نقاشی بیل کلینتون با لباس زنانه در خانه اپستین، به راحتی قابل هضم نیست.

هیلاری کلینتون: “دعوت‌نامه جمع‌آوری کمک مالی“ که به اپستین فوروارد شده بود

در مورد هیلاری کلینتون، الگوی سند مثل بیل کلینتون «پرواز/عکس» نیست؛ گزارش‌های رسانه‌ای از یک «ایمیلِ دعوت به رویداد سیاسی» صحبت می‌کنند. روایت غالب این است: در میان ایمیل‌های منتشرشده، نمونه‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد اپستین دعوت‌نامه‌ای برای یک مراسم جمع‌آوری کمک مالی مرتبط با هیلاری کلینتون دریافت کرده (یا برایش ارسال شده) است.

اهمیت این اشاره دقیقاً در همین «نوع سند» است: نام هیلاری کلینتون نه به‌عنوان همراه سفر یا در قاب عکس، بلکه در قالب گردشِ یک دعوت‌نامه سیاسی در شبکه روابط اپستین دیده می‌شود. به بیان ساده‌تر، اسنادِ برجسته‌شده نشان نمی‌دهند که او حتماً با اپستین دیدار داشته، بلکه نشان می‌دهند اپستین در مدار رویدادهای سیاسی‌ای قرار می‌گرفت که نامزدها و کمپین‌ها پیرامون‌شان سرمایه اجتماعی و مالی جمع می‌کنند.

جورج میچل: «۳۰۱ بار اشاره»، «قرار ملاقات تقویمی» و تلاش برای تنظیم ناهار با بیل گیتس

جورج میچل، سناتور پیشین دموکرات و چهره کلیدی مذاکرات صلح ایرلند شمالی به یکی از بحث‌برانگیزترین نام‌ها در این موج تبدیل شد، چون نوع اشاره به او «پراکنده و پرتعداد» است و پیامدهای نهادی هم داشت.

طبق گزارشی که از دل همان انتشارها استخراج شده، نام «George Mitchell» در پرونده‌ها ۳۰۱ بار دیده می‌شود. اما رسانه‌ها تأکید کرده‌اند که بسیاری از بخش‌ها سنگین سانسور شده و همین باعث می‌شود تشخیص دقیق بافت هر اشاره، همیشه ممکن نباشد. با این حال، چند نقطه مشخص و تاریخ‌دار در گزارش‌ها برجسته شده است:

• در یک ایمیلِ ۲۰۱۳ عنوانی شبیه «قرار ملاقات با سناتور جورج میچل» دیده می‌شود و در روایت‌های منتشرشده، از یک یادآور (reminder) تقویمی برای جلسه‌ای در ۶ نوامبر ۲۰۱۳ صحبت شده که زمانش ۱۰:۳۰ تا ۱۱:۳۰ تنظیم شده است. در کنار آن، ایمیل دیگری نیز توصیف شده که می‌پرسد آیا میچل می‌تواند «هفته اول نوامبر یا بعد از ۱۷ نوامبر» با اپستین دیدار کند.

• یک خط دیگر، «چسبیده» به همان فضای زمان‌بندی: ایمیلی در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳ از دستیار اپستین (Lesley Groff) نقل شده که می‌پرسد آیا باید با سناتور میچل برای ناهاری احتمالی «با حضور بیل گیتس» تماس بگیرد یا نه؛ پاسخ اپستین در همان روز «بله» نقل شده و بعدتر هم اشاره می‌شود که برای میچل پیام صوتی گذاشته شده است.
• در یک ایمیلِ ۱۹ مارس ۲۰۱۲ نیز از فهرستی برای دعوت به دو سمینار با موضوعاتی شبیه “پول”  و “قدرت” صحبت شده که در بخش “قدرت” ، نام میچل در کنار نام‌هایی مثل بیل کلینتون و بیل گیتس آمده است. این الگو، میچل را در «سطح دعوت‌شونده‌ها» نشان می‌دهد: یعنی اپستین یا تیمش برای ساختن یک جمع محدودِ بانفوذ برنامه‌ریزی می‌کردند.

از نظر واکنش‌ها، گزارش‌ها می‌گویند دانشگاه کوئینز بلفاست تصمیم گرفت نام میچل را از یک مؤسسه دانشگاهی بردارد و تندیس او را هم جمع کند؛ در عین اینکه همان دانشگاه تصریح کرد «هیچ یافته‌ای درباره ارتکاب تخلف از سوی میچل» اعلام نشده است. هم‌زمان، طبق همین روایت‌ها، سخنگوی میچل به رسانه‌ها گفته او هرگز با برخی شاکیان پرونده (از جمله ویرجینیا جفری) تماس یا ارتباطی نداشته و از آشنایی با اپستین «عمیقاً ابراز تأسف» کرده است.

لری سامرز: “پرواز از ۱۹۹۸“، “جلسات کاری در هاروارد“، و “ایمیل ۲۰۱۹ درباره رابطه عاطفی“

لری سامرز، وزیر خزانه‌داری پیشین آمریکا و رئیس پیشین دانشگاه هاروارد، در گزارش‌های مربوط به اسناد DOJ با ترکیبی از «رفت‌وآمد» و «مکاتبه» معرفی می‌شود.

در بخش رفت‌وآمد، گفته می‌شود اسناد پروازی نشان می‌دهد سامرز از ۱۹۹۸ چند بار با جت اپستین پرواز کرده است. علاوه بر آن، اشاره می‌شود که او در دوران ریاستش بر هاروارد، با اپستین درباره موضوعات اقتصادی و کسب‌وکار دیدار داشته؛ یعنی ارتباط صرفاً اجتماعی تصویر نشده و دست‌کم در روایت رسانه‌ای، «موضوعات کاری» هم پای ثابت ماجراست.

در بخش مکاتبه، آنچه بیشتر خبرساز شد این است که رابطه تا ۲۰۱۹ هم امتداد پیدا کرده؛ جایی که ایمیل‌ها نشان می‌دهد سامرز از اپستین درباره یک «رابطه عاطفی» مشورت خواسته است. رسانه‌ها معمولاً همین نقطه را به‌عنوان نشانه‌ای از «نزدیکی شخصی» برجسته می‌کنند، چون فراتر از یک جلسه رسمی یا یک رویداد عمومی است.

در حاشیه همین انتشارها، گزارش‌ها یادآوری می‌کنند که درباره سامرز «اتهام کیفری مشخصی» در این اسناد مطرح نشده، اما او پس از موج قبلی انتشار ایمیل‌ها، از برخی نقش‌های عمومی و نهادی کناره گرفت و در بیانیه‌ای از تصمیم‌هایش ابراز شرمندگی کرد و گفت می‌خواهد از تعهدات عمومی فاصله بگیرد تا روابط نزدیک شخصی‌اش را ترمیم کند.

کاترین روئملر: “هدیه‌ها“، “عمو جفری” و نقش یک وکیل در مدیریت بحران رسانه‌ای

کاترین (کَتی) روئملر، مشاور حقوقی پیشین کاخ سفید در دولت اوباما و از مدیران حقوقی ارشد در وال‌استریت، در این بسته‌ها با نوع سندی کاملاً متفاوت مطرح می‌شود: زنجیره‌ای از ایمیل‌ها که هم “رابطه حرفه‌ای” را نشان می‌دهد و هم “مبادله هدیه” و حتی “مشاوره روابط عمومی”.

طبق مرور رسانه‌ای از ایمیل‌ها، روئملر از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ مکاتبات زیادی با اپستین داشته و در متن برخی ایمیل‌ها، او از اپستین با لقب «Uncle Jeffrey» یاد کرده است. در همین بازه، اسناد نشان می‌دهد او هدایایی دریافت کرده؛ از جمله در ۲۰۱۸ موضوع خرید بند ساعت اپل مطرح می‌شود و در ۲۰۱۹ هم در یک ایمیل دیگر از «بوت، کیف و ساعت» به‌عنوان هدایایی که دریافت کرده یاد می‌شود. این جزئیات، در روایت رسانه‌ای از آن جهت برجسته شد که نشان می‌داد رابطه صرفاً «تماس اداری خشک» نبوده و عناصر صمیمیت هم در آن هست.

وجه دوم ماجرا، «نقش وکیل در مدیریت پاسخ رسانه‌ای» است. گزارش‌ها می‌گویند ایمیل‌ها نشان می‌دهد روئملر در ۲۰۱۹ به اپستین درباره پاسخ دادن به پرسش‌های رسانه‌ای پیرامون «رفتار ویژه حقوقی» مشاوره داده است. حتی یک مکاتبه دیگر هم روایت شده که در ۲۰۱۶ اپستین از روئملر پرسیده دونالد ترامپ (آن زمان هنوز رئیس‌جمهور نشده بود/یا در آستانه‌اش بود) اگر درباره اپستین سؤال شد چه بگوید؛ و روئملر پیشنهادی در قالب یک پاسخ کوتاه ارائه کرده است.

خود روئملر در واکنش گفته او در مقام «وکیل مدافع» با اپستین سروکار داشته، از «جرم‌های جاری» او اطلاعی نداشته و ایمیل‌های قدیمیِ خصوصی، ارتباطی با کار او در شرکت فعلی‌اش ندارد. در همین چارچوب، موضع شرکت نیز در گزارش‌ها این بوده که اپستین به بسیاری از مخاطبانش پیشنهاد لطف و هدیه می‌داد و شرکت از قبل از ماهیت سابقه کاری روئملر مطلع بوده است.

برَد کارپ: «شام‌ها»، «مکاتبات تا ۲۰۱۹»، و درخواست کمک برای کار در پروژه وودی آلن

برَد کارپ، شریک ارشد و رئیس سابق یکی از بانفوذترین شرکت‌های حقوقی وال‌استریت، در این پرونده‌ها با سندهایی ظاهر می‌شود که «روابط شخصی/حرفه‌ای ممتد» را نشان می‌دهد.

روایت‌های منتشرشده بر این نقطه تکیه دارند که ایمیل‌ها از «ارتباطات طولانی‌مدت» تا سال ۲۰۱۹ حکایت می‌کند؛ یعنی تا ماه‌های نزدیک به بازداشت اپستین. در همین اسناد، به حضور کارپ در «شام‌ها» با اپستین اشاره شده و یک خط خبرساز هم این بوده که او از اپستین برای گرفتن کاری در یک پروژه سینمایی مرتبط با وودی آلن کمک خواسته است. رسانه‌ها این مورد را به‌عنوان نمونه‌ای ملموس از «کارکرد شبکه اپستین» برجسته کردند: شخصی که در جهان مالی/حقوقی نفوذ دارد، می‌تواند برای مسائل کاملاً متفاوت (حتی سینمایی) هم گره‌گشا معرفی شود.

به دنبال این افشاگری‌ها، گزارش‌ها می‌گویند کارپ از سمت مدیریتی‌اش کنار رفت. شرکت حقوقی‌اش نیز در واکنش گفته او از تعاملاتش پشیمان است و هیچ‌گاه شاهد یا شریک سوءرفتار نبوده است.

کیسی واسرمن: شوخی در ایمیل‌ها با مکسول از ۲۰۰۳ و فشار برای کناره‌گیری

کیسی واسرمن، چهره بانفوذ در حوزه ورزش و رویدادهای بزرگ و فرد کلیدی در سازماندهی المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس در روایت اسناد DOJ از مسیر «ایمیل‌های قدیمی» وارد می‌شود، نه از مسیر پرواز یا عکس.

در گزارش‌های رسانه‌ای آمده است که ایمیل‌هایی بین واسرمن و گیسلین مکسول (همکار و شریک اپستین که به خاطر نقش‌آفرینی در پرونده به زندان محکوم شده) منتشر شده که قدمت‌شان دست‌کم به ۲۰۰۳ می‌رسد و لحن‌شان “صمیمی” توصیف شده است. پس از انتشار همین ایمیل‌ها، درخواست‌هایی برای کناره‌گیری او مطرح شد. واسرمن در واکنش، داشتن رابطه شخصی یا تجاری با اپستین را رد کرده است.

پایان‌بندی

اسناد DOJ، بیش از آنکه یک «فهرست اتهام» باشند، شبیه یک نقشه از نحوه کارکرد شبکه اپستین‌اند: کسی که حتی پس از محکومیت ۲۰۰۸ هم توانسته بود از مسیر رویدادهای سیاسی، جلسات دانشگاهی، حلقه‌های حقوقی و مناسبات هدیه، رابطه‌هایش را زنده نگه دارد. بعضی از چهره‌های نامدار مثل کلینتون در اسناد با «سفر و عکس» دیده می‌شوند؛ برخی مثل سامرز با «پرواز و ایمیل‌های شخصی»؛ و برخی مثل روئملر یا کارپ با «مکاتبات کاری، توصیه‌گری و روابط شبکه‌ای». بحث سیاسی روز از جمله اظهارنظرهای تند ترامپ روی همین نام‌های شناخته‌شده سوار می‌شود، اما خودِ اسناد عمومی‌شده، در بسیاری نقاط به‌خاطر حفاظت از قربانیان و ضرورت‌های حقوقی ناقص‌اند و اجازه نمی‌دهند درباره همه جزئیات، تصویر قطعی ساخته شود.

در عمل، پرونده اپستین همچنان یک سؤال باز در قلب سیاست آمریکا نگه می‌دارد: اینکه نفوذ یک مجرمِ محکوم‌شده چگونه می‌تواند سال‌ها دوام بیاورد و چرا برای شماری از افراد بانفوذ، «هزینه نزدیک ماندن» دیرتر از موعد آشکار می‌شود.